Daar waren we dan. Voor de derde ronde beker in Rotterdam waar je, als je Dennis heet, een boete krijgt voor fout parkeren. Voor de verandering hadden we eindelijk eens genoeg man. De wissels waren daarentegen makkelijk te bepalen omdat er altijd wel wat koekenbakkers zijn die te laat arriveren.
Op het koude veld met een piepkleine scheidsrechter (of dat nou door de kou kwam) begonnen we aan de wedstrijd. We begonnen goed. Met goed voetbal van achteruit combineerden we er op los en dit resulteerde in kansen. Uiteindelijk was het Kuij die goed zijn man wegzette, de hard roepende streng negeerde en de bal tegen het net schoot. Prachtige goal. We gingen op dezelfde manier door en ook Hofie Jr. maakte een goal. Na een dieptepass van Streng speelde hij een mannetje of 2 uit en schoot binnen. Na een paar minuten was ook de 3-0 een feit. Streng liep een gat in en schoot (na 2 keer wel te verstaan) uiteindelijk binnen.
Alles leek in kannen en kruiken. Ware het niet dat we opeens minder gingen voetballen. Na wat dwalingen van de mini-me scheids en harde tackles van de tegenstander vergaten we te voetballen en kregen goals tegen. Halverwege de 2e helft werd het zelfs 3-3.
Het positieve wat we er uit kunnen halen is dat we ervoor bleven knokken. Dat resulteerde ver in de 2e helft in een prachtig moment voor onze linksback / rechtsbuiten Bob! Na een dieptepass ging hij er als een speer vandoor. De tegenstander kon hem niet bijbenen. Uiteindelijk kwam hij bij de keeper. Hij keek goed en schoot de bal hard achter de grabbelende keeper. 4-3!
Jammer dat dit na een paar minuten alweer teniet werd gedaan door onze vriend de scheids. Hij meende gezien te hebben dat Youssef (1.60 meter) zijn tegenstander (2.15) vloerde in het 16-meter gebied. Penalty dus. En ja hoor dit betekende 4-4.
Dit draaide uit op penalties. Wel zo leuk en spannend voor het publiek. Streng.......scoorde, tegenstander......ook. Bob........schoot onwaarschijnlijk slecht in en de keeper hield hem. Gelukkig mistte de tegenstander ook. Theo.........RAAK! En wat er toen gebeurde.......De tegenstander stond klaar zijn penalty te nemen. Theo kwam met het geweldige idee te gaan juichen als hij mistte zodat we konden proberen de scheids ervan te overtuigen dat we gewonnen hadden. De tegenstander schoot......Dennis maakte de redding van zijn leven en er brak een volksfeest (onder de GSV-ers) los. We renden naar Dennis en vierden zogenaamd dat we hadden gewonnen. En het mooie was......de scheids geloofde het! De scheidsrechter wilde ons de wedstrijd geven terwijl er nog een penalty van ons gescoord moest worden voor de winst. Uiteindelijk gaven we toe dat het zo was (behalve Hoffie jr. en Papa Hoffie) en lieten Youssef de laatste penalty nemen. Deze schoot hij via paal, lat, lat en paal gelukkig binnen zodat de winst uiteindelijk toch echt voor ons was.
We zijn door naar de 4e ronde en als we zo doorgaan zitten we over een paar ronden in de Kuip! Dat is ons doel en daar focussen we ons op!